Activiteiten & Actueel

Foto's Normandië

Elly Nederpeld heeft op vakantie in Frankrijk een aantal tuinen bezocht.

Normandie 2007

Le Vasterival, tuinhuisje
Agapanthe
Muziekzaal Agapanthe
Le Clos du Coudray
Vijver van Monet
Tuin van Monet

Eerste dag: Arras en Maizicourt

Het was een beetje druilerig weer, de eerst dag van onze tuinenreis naar Normandië met Garden Tours. De eerste stop was het plaatsje Arras, geen tuin, maar wel tijd voor onze chauffeur om te rusten. Onderwijl scharrelden we wat rond, dronken thee in de patiserie en bekeken we de oude geveltjes. De meeste winkels waren dicht want het was voor de Arras ook hemelvaartsdag. Het moet er met carneval vast heel gezellig zijn want we ontdekten een aantal grote poppen in de entree van het Hotel de ville, waar we snel uitgezet werden. 

Maizicourt is een heel klein plaatsje, waar je normaal doorheen rijdt, op weg naar de kust. Toch merk je al gauw iets bijzonders want de weg naar de tuin is omzoomd door groepjes hemerocalissen. Het was net droog toen we de Jardin de Maizicourt gingen bezoeken. De eigenaresse, mevrouw Guevenoux, klom op een stoel en hield een vriendelijk praatje over de ontwikkeling van haar tuin. Met maar heel weinig mensen wordt de tuin onderhouden terwijl het geheel uit een groot aantal tuinkamers bestaat. Tussen de tuinkamers lagen grote stukken weiland. Dat klinkt saai, maar het was een prachtige bloemenweide met gemaaide paden, omzoomd door paardenkastanjes. Er boven hing een heel donkere lucht die de kleuren leken te versterken. Maar dat zal niet altijd het geval zijn.

Bloemenweide
Kastanje
Uitgebloeide rozen worden verwijderd
Kerkje achter Jardin de Maizicourt

Tweede dag

We overnachtten in een pas gerenoveerd hotel in Saint-Valery-en-Caux. Vanuit het raam hadden een mooi uitzicht op het haventje dat vol jachten lag. Het was er bijzonder rustig, we hebben geen bootje zien varen, alleen af en toe een woeste kreet van een Normandische mantelmeeuw. We bezochten le Bois des Moutiers van de familie Mallet. Het landhuis en de tuin werden beheerd door twee oudere dames die ons ook rondleidden door het huis. Het huis was ontworpen door de 29 jarige Lutyens, die hiermee definitief zijn naam vestigde. We mochten niet in het huis fotograferen, dus u moet zelf er eens gaan kijken: het is echt de moeite waard. Prachtig, maar toch niet comfortabel genoeg om in te wonen. Er worden concerten gegeven en je kunt er bruiloften vieren.

Vanuit het huis heb je een magnifiek uitzicht over het bos tot aan de zee. We hadden te weinig tijd om de hele tuin en bos te bekijken. Op dit moment waren de rhodondendrons in bloei: reusachtige struiken waar je onderdoor kon lopen, begrensd soms door de mamoetbladeren van de gunnera.

Kerkhof Varengeville
Daar ligt Engeland
Krijtrotsen
Bomencirkel

Na le Bois de Moutiers bezochten we het kerkje van St Nicolas en konden we even over de zee uitkijken en de krijtrotsen zien glinsteren in het zonlicht.

We gingen daarna naar prinses Sturdza in St Marguerite-sur-mer. We kregen  strenge instructies mee: niet buiten de perken lopen, bij elkaar blijven en vooral geen foto's nemen. De prinses stelt het op prijs wanneer we geïnteresseerd naar haar zouden luisteren en ter zake doende vragen zouden stellen. Eigenlijk zou u maar één foto kunnen zien, hoe we met elkaar de oprijlaan van haar park naar binnnen lopen.

Oprijlaan Le Vasterival

Want daarna mochten er geen foto's meer genomen worden op straffe van opsluiting in de gewelven van het slot. Wanneer u toevalliger wijze ook nog een enkele foto hebt liggen van Le Vasterival, dan zou u ze kunnen opsturen voor plaatsing.

In ieder geval hebben we genoten van de rondleiding waarbij de prinses onze aandacht vroeg door met een harkje aan een stok te zwaaien. Nadat de prinses vermoeid was geraakt werden we verder rondgeleid door Sybille. De stoet werd gevolgd door een norsige tuinman die in een vorig leven de gebochelde van de Notre Dame gespeeld moet hebben.

Boders van prinses Sturdza

Derde dag

De volgende morgen startten we met een leuke bustocht door het golvende Normandische landschap, door Rouaan, naar Jardins d'Angelique. De tuin is ter herinnering aan het overleden dochtertje van de familie Lebellegard. De familie betrok tien jaar geleden de verwaarloosde manoir en heeft er een kleurige fijne tuin van gemaakt. Men is onlangs begonnen om ook de achtertuin met de reusachtige acer te beplanten met rozen en voortdurend snuif je er de geweldige geuren van op.

Naar boven

meer

 

 

 

21
Jan
Kruiden en appelmoes - Blik op de Tuin 884
15
Jan
Vergeten smaakmakers en paradijskorrels (Blik op de Tuin - 884)